Pałac w Boglewicach powstał w 1860 roku jako rezydencja rodziny Bersonów, zamożnych warszawskich przemysłowców żydowskiego pochodzenia, którzy odegrali ważną rolę w rozwoju miejscowego majątku. Z Boglewicami związany był przede wszystkim Majer Berson, twórca rodzinnej fortuny, a następnie jego syn Jan Berson – agronom, przedsiębiorca i działacz społeczny, związany m.in. z cukrowniami w Czersku i Michałowie. To właśnie w okresie ich gospodarowania majątek nabrał nowoczesnego charakteru. Materiał do budowy pałacu pochodził z należącej do Bersonów miejscowej cegielni, położonej na południowy wschód od rezydencji.
Więcej o ponad 60 dworach i pałacach powiatu grójeckiego przeczytasz w książce:
Po Janie Bersonie dobra odziedziczył jego syn Edward Berson, adwokat, hodowca koni i właściciel znanej stajni wyścigowej. Ostatnią przedwojenną właścicielką Boglewic była jego żona Justyna z Waltuchów Bersonowa, która mieszkała w majątku aż do 1945 roku. Po zakończeniu II wojny światowej została z niego usunięta, a pałac przeszedł w ręce nowych użytkowników.
W powojennej rzeczywistości rezydencja utraciła dawną funkcję siedziby ziemiańskiej. Najpierw urządzono w niej szkołę rolniczo-ogrodniczą oraz mieszkania dla nauczycieli. Następnie przez wiele lat pałac użytkowała Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna „Przyszłość”. W późniejszym okresie obiekt znalazł się w administracji gminy Jasieniec. Dopiero w XXI wieku rozpoczął się nowy rozdział w jego dziejach. Od 2007 roku właścicielką pałacu jest Anna Maria Panasiuk. Po gruntownym remoncie budynek odzyskał reprezentacyjny charakter i dziś pełni funkcję prywatnej rezydencji, będąc zarazem miejscem wydarzeń kulturalnych, koncertów i wystaw.
Pałac w Boglewicach jest budowlą murowaną z cegły, piętrową, założoną na planie prostokąta i nakrytą dachem czterospadowym. Jego bryłę urozmaicają boczne, wąskie ryzality oraz trójosiowy ryzalit środkowy poprzedzony arkadowym portykiem, nad którym znajduje się taras. Charakterystycznym elementem są także attykowe zwieńczenia dekorowane wazami oraz neorenesansowy detal architektoniczny: boniowanie, ozdobne obramienia okienne, trójkątny naczółek i fronton. Całość należy do interesujących przykładów neorenesansowej architektury rezydencjonalnej na Mazowszu.
