W Dobrowie, niedaleko Tychowa, za starym kamienno-ceglanym murem i wśród drzew dawnego parku stoi jeden z najbardziej zaniedbanych pałaców ziemi białogardzkiej. Strzelista wieża, schodkowe szczyty i ostrołukowy ganek nadają mu wygląd niemal średniowiecznego zamku. Historia tego miejsca jest jednak znacznie starsza od obecnej budowli.
Dobrowo pojawia się w dokumentach już w 1388 roku. Przez stulecia było lennem pomorskiego rodu von Kleistów. W 1485 roku dokument księcia Bogusława X wymieniał Jürgena von Kleista i jego brata Petera z Dubberow. W XVII wieku część dóbr przeszła w ręce von Münchowów, lecz później ponownie została połączona z majątkiem Kleistów. Rodzina utrzymała tu swoją siedzibę aż do 1945 roku.

Neogotycki pałac powstał w drugiej połowie XIX wieku, według części opracowań około 1900 roku. Miał stanąć na fundamentach znacznie starszej siedziby, być może XVI-wiecznego dworu. Bryłę urozmaicają dwie wieże, liczne szczyty i niewielkie narożne wieżyczki. Nad reprezentacyjnym wejściem zachowały się pozostałości herbowych dekoracji von Kleistów. Budowlę otacza krajobrazowy park założony w XIX wieku.
Tekst opracowany na podstawie naszego przewodnika: Zapomniane miejsca Zachodniopomorskie: część południowo-wschodnia autorstwa Michała Piotrowskiego i Marcina Tymińskiego. Przewodnik można zakupić w księgarni Wydawnictwa CM.

Ostatnim przedwojennym gospodarzem był Hermann Konrad von Kleist-Dubberow. Zginął 20 marca 1945 roku, zamordowany przez żołnierzy, których przynależności nie udało się jednoznacznie ustalić. Z dobrowską linią rodu związany był także Ewald von Kleist-Schmenzin, uczestnik antyhitlerowskiego spisku, stracony w kwietniu 1945 roku.
Po wejściu wojsk radzieckich rezydencję splądrowano, a część wyposażenia wywieziono. Później majątek przejął PGR. W pałacu urządzono mieszkania pracowników i świetlicę. Po remoncie w 1965 roku budynek przeznaczono na szkołę; według kroniki miejscowej placówki 1 września 1967 roku naukę rozpoczęło tu 150 dzieci. Szkolny gwar wypełniał pałac do 2000 roku.
Wtedy gmach kupił polsko-kanadyjski muzyk i przedsiębiorca Michael John Oczko. Marzył o hotelu i ośrodku kultury, ale planów nie zrealizowano. Po jego śmierci w 2010 roku i braku spadkobierców nieruchomość trafiła do gminy Tychowo. Kolejne próby sprzedaży nie przyniosły długo rezultatu. W maju 2025 roku, przy cenie wywoławczej 400 tys. zł, nie pojawił się żaden oferent.


Z pałacem wiąże się też miejscowa legenda o podziemnych korytarzach prowadzących przez park do pobliskiego kościoła i rodowego grobowca. Miało w nich zalegać „złe powietrze”, uniemożliwiające przejście. Istnienia tuneli nie potwierdzono.
Dziś opuszczony budynek niszczeje. W gminnym programie ochrony zabytków na lata 2026–2029 uznano go za jeden z najcenniejszych architektonicznie pałaców w okolicy, ale jednocześnie wskazano zagrożenie postępującą degradacją. Zachowały się m.in. kartusze herbowe i balkonowa balustrada. To wciąż imponująca rezydencja – i jeden z tych zabytków, dla których czas pracuje zdecydowanie na niekorzyść.
Zdjęcia: Marcin Tymiński
Tekst opracowany na podstawie naszego przewodnika: Zapomniane miejsca Zachodniopomorskie: część południowo-wschodnia autorstwa Michała Piotrowskiego i Marcina Tymińskiego. Przewodnik można zakupić w księgarni Wydawnictwa CM.
