Dwie z najbardziej znanych atrakcji Magurskiego Parku Narodowego można zobaczyć podczas krótkiej, niespełna dwugodzinnej pętli z Folusza. Trasa prowadzi przez bukowy las do Wodospadu Magurskiego, następnie przez niewielki grzbiet Kamiennej do potężnych skał Diablego Kamienia, a stamtąd wraca do Folusza. To jedna z najlepszych krótkich wycieczek rodzinnych w Beskidzie Niskim.
Wycieczkę rozpoczynamy na parkingu w Foluszu, w dolinie Potasówki, na wysokości około 410 m n.p.m. Cała pętla ma około 5,3 km, suma podejść wynosi około 200 m, a na jej przejście trzeba przeznaczyć mniej więcej 1 godz. 35 min. Trasę polecamy rodzinom z dziećmi.
Do Wodospadu Magurskiego
Z parkingu ruszamy czerwonym szlakiem krajoznawczym. Początkowy fragment jest bardzo łatwy – ścieżka przekracza niewielki mostek koło oczka wodnego i łagodnie wznosi się w lesie. Po około 900 metrach i 20 minutach marszu docieramy do Wodospadu Magurskiego.
Wodospad utworzył się na niewielkim potoku spływającym z północnych stoków Kosińskiej. Tworzą go dwa skalne progi z piaskowca o łącznej wysokości około 7 metrów. Górny jest węższy, natomiast na dolnym woda rozlewa się po większej powierzchni skały. Wodospad nie należy do szczególnie zasobnych w wodę, dlatego najlepiej prezentuje się po dłuższych opadach. W suchych okresach może być znacznie mniej efektowny.
Otoczenie wodospadu jest równie interesujące jak sama kaskada. Szlak prowadzi przez charakterystyczną dla Magurskiego Parku Narodowego buczynę. Jest to typowo leśna wycieczka – pozbawiona rozległych panoram, ale bardzo atrakcyjna dzięki starym drogom, gęstym lasom i formacjom skalnym.
Przez Kamienną do Diablego Kamienia
Od wodospadu szlak wyraźniej pnie się do góry. Część podejścia ułatwiają drewniane schody. Po około 1,4 km od początku wycieczki osiągamy najwyższy punkt trasy – niewielkie wzniesienie Kamienna, około 560 m n.p.m. Dalej ścieżka zaczyna łagodnie opadać i po kolejnych kilkuset metrach prowadzi do drugiej głównej atrakcji – Diablego Kamienia. Od startu przeszliśmy w tym miejscu około 2,3 km.
Diabli Kamień jest jedną z najbardziej okazałych wychodni piaskowca magurskiego w Beskidzie Niskim. Skały osiągają kilkanaście metrów wysokości i można obejść je dookoła. Oficjalny przewodnik Magurskiego Parku Narodowego podaje dokładniej, że formację tworzy sześć bloków z gruboziarnistego piaskowca i zlepieńców, osiągających wysokość do około 15 m. W skałach widoczne są szczeliny oraz niewielkie formy erozyjne, w tym kociołki skalne.
Z Diablim Kamieniem związana jest także miejscowa legenda. Diabeł miał zamiar przenieść potężny głaz i zrzucić go na budowany kościół w Cieklinie. Nie zdążył jednak przed świtem – pianie koguta zmusiło go do porzucenia kamienia.
Powrót przez Folusz
Przy Diablim Kamieniu zmieniamy oznakowanie i czarnym szlakiem dość stromo schodzimy do drogi prowadzącej do Folusza. Po drodze mijamy stawy rybne. Po około 2,8 km osiągamy asfalt i od tego momentu turystycznie najciekawsza część wyprawy jest już za nami. Przez wieś wracamy do skrzyżowania szlaków, skąd zielone znaki doprowadzają ponownie na parking.
Sam Folusz ma zresztą ciekawą przeszłość gospodarczą. Przed II wojną światową był lokalnym ośrodkiem kamieniarstwa, a surowiec pozyskiwano m.in. z kamieniołomu na wzgórzu Kobyła. Z miejscowością związane jest także wydobycie ropy naftowej.
Warto wiedzieć, że opisany leśny odcinek pokrywa się częściowo z przygotowaną przez Magurski Park Narodowy ścieżką przyrodniczą „Folusz”. Oficjalna ścieżka ma około 4 km, 12 przystanków edukacyjnych i łączy okolice Wodospadu Magurskiego z Diablim Kamieniem. Park szacuje czas jej przejścia na około dwie godziny. Po drodze zwraca uwagę m.in. na buczynę karpacką, jodłę, strefę źródliskową, martwe drewno i geologię tutejszych skał.
Parametry wycieczki: około 5,3 km, 200 m podejść, 1:35–2:00 godz., trasa okrężna. Najciekawsze miejsca: Wodospad Magurski, lasy Magurskiego Parku Narodowego i Diabli Kamień. Najlepszy termin na przejście to wiosna lub jesień, a sam wodospad warto oglądać po obfitszych opadach.
