Kornuty i Wątkowa należą do najciekawszych celów wędrówek w zachodniej części Beskidu Niskiego. Okrężna trasa z Folusza liczy niespełna 15 km i prowadzi przez długie leśne doliny, najwyższe partie Magury Wątkowskiej oraz okolice rezerwatu Kornuty. To propozycja dla tych, którzy zamiast rozległych panoram wolą stare bukowe lasy i spokojne, miejscami niemal dzikie szlaki.
Wycieczkę rozpoczynamy w Foluszu, na rozejściu szlaków na wysokości około 440 m n.p.m. Cała pętla ma 14,9 km, niespełna 500 m podejść, a przewodnik przewiduje na jej pokonanie około 4 godz. 20 min. Trasa prowadzi znakami zielonymi, a w końcowej części czarnymi.
Doliną Kłopotnicy na Magurę
Z Folusza ruszamy zielonym szlakiem, który prowadzi drogą w górę doliny Kłopotnicy. Początkowo wysokości nabieramy bardzo spokojnie, jednak wraz z wejściem głębiej w góry podejście staje się wyraźniejsze. Po około 3,1 km osiągamy wysokość mniej więcej 720 m, a po kolejnych 700 metrach dochodzimy do grzbietu Magury Wątkowskiej.
Na Magurze, 829 m n.p.m., spotykamy czerwone znaki Głównego Szlaku Beskidzkiego. Sam wierzchołek jest niewybitny i całkowicie zalesiony. Niedaleko znajduje się obelisk poświęcony Janowi Pawłowi II, przy którym czerwony szlak schodzi w kierunku Bartnego. My pozostajemy na zielonym i ruszamy niemal poziomym grzbietem w stronę Wątkowej.
Wątkowa i Kornuty
Po około 4,8 km osiągamy Wątkową, 846 m n.p.m. – najwyższy punkt Magury Wątkowskiej. Nie należy jednak oczekiwać efektownej panoramy. Wierzchołek porasta las, a jego charakterystycznym elementem są niewielkie skałki. Cały ten odcinek dobrze pokazuje specyfikę Beskidu Niskiego: zamiast otwartych hal i punktów widokowych mamy długie, spokojne grzbiety zatopione w bukowym lesie.
Dalej wędrujemy w stronę Kornutów. Po 6,8 km dochodzimy do skrzyżowania szlaków. Około 100 m wcześniej znajduje się tabliczka „Magóra Jasielska, 826 m” z pieczątką, jednak w rzeczywistości jest to niższy wierzchołek masywu Kornutów. Na skrzyżowaniu dochodzi żółty szlak łączący Bartne z Foluszem.
Właściwy, najwyższy szczyt Kornutów – 830 m n.p.m. – osiągamy po 7,3 km, mniej więcej po 2 godz. 20 min marszu. Jest to rozległy, stosunkowo płaski masyw. Za szczytem odchodzi ścieżka prowadząca do Jaskini Mrocznej.
Rezerwat Kornuty
Pół kilometra dalej dochodzimy w pobliże rezerwatu Kornuty. Znajduje się on już poza granicami Magurskiego Parku Narodowego. Warto zejść ze szlaku około 200 m specjalną odnogą prowadzącą do charakterystycznych skał – oznacza to dodatkowo około 20–30 m zejścia.
To właśnie formacje skalne są największą atrakcją Kornutów. Wśród bukowego lasu znajdują się efektowne wychodnie piaskowca, które nadają temu miejscu zupełnie inny charakter niż większości zalesionych szczytów Beskidu Niskiego.
Po powrocie na główną trasę rozpoczyna się bardzo długi, lecz łagodny odcinek zejściowy. Przez około 3 km grzbiet obniża się zaledwie o około 100 m. To spokojna część wędrówki, podczas której można w pełni docenić tutejsze lasy.
Starym bukowym lasem do Folusza
Po 11,1 km docieramy do Brwinoka, nazywanego też Barwiniokiem, gdzie przy wiacie znajduje się rozejście szlaków. Tutaj opuszczamy znaki zielone i skręcamy na czarny szlak do Folusza.
Jest to jeden z najładniejszych fragmentów całej wycieczki. Ścieżka prowadzi starym bukowym lasem, wśród paproci, potoków i powalonych drzew. Miejscami szlak zachował bardzo naturalny charakter i właśnie tutaj najbardziej czuje się atmosferę mniej uczęszczanych części Magurskiego Parku Narodowego.
Po minięciu niewielkiej przełączki zaczyna się właściwe zejście do Folusza. Miejscami jest ono dość strome, a po deszczu może być błotniste. Niżej wychodzimy na dawną drogę asfaltową, która stopniowo zarasta i dziś przypomina raczej szeroką leśną ścieżkę. Po 14,9 km wracamy do rozejścia szlaków w Foluszu.
Jeśli zostało nam jeszcze trochę czasu i sił, wycieczkę można przedłużyć o Diabli Kamień. Od końcowego punktu trasy prowadzi do niego czarny szlak; trzeba przejść około 700 m w jedną stronę. To efektowna grupa kilkunastometrowych skał z piaskowca magurskiego i jedna z najbardziej charakterystycznych atrakcji okolic Folusza.
Informacje praktyczne: długość 14,9 km; suma podejść niecałe 500 m; czas przejścia około 4 godz. 20 min; najwyższy punkt – Wątkowa, 846 m n.p.m.; trasa okrężna; oznakowanie – szlak zielony i czarny. Wycieczka jest średnio wymagająca kondycyjnie, ale technicznie łatwa. Po deszczu należy liczyć się z błotem na zejściu do Folusza. Na trasie praktycznie nie ma punktów widokowych – jej głównymi walorami są bukowe lasy, dziki charakter szlaków oraz skały Kornutów.
