Murowany dwór w Chotyni powstał na początku XIX wieku z inicjatywy Stanisława Graybnera, który kupił miejscowy majątek od Piotra Paliszewskiego. Umieszczona obecnie w tympanonie data „1808” wskazuje prawdopodobny czas budowy rezydencji. Dwór stał się siedzibą rodziny Graybnerów i należał do jej fundatora aż do jego śmierci w 1856 roku. Majątkiem zarządzała następnie wdowa po nim, Karolina z Pieniążków Graybner, ponieważ ich syn Stanisław Czesław miał wówczas zaledwie dziesięć lat.
Pełny tekst o tym pałacu, archiwalne zdjęcia, ponad 20 innych rezydencji w naszym przewodniku:
Po osiągnięciu pełnoletności Stanisław Czesław Graybner przejął rodzinne dobra. Reforma uwłaszczeniowa z 1864 roku znacznie zmniejszyła obszar majątku, pozostawiając przy dworze folwark Chotynia. Młody właściciel poświęcił się jednak działalności pisarskiej i ostatecznie sprzedał posiadłość. Na przełomie XIX i XX wieku majątek wielokrotnie zmieniał właścicieli. Należał kolejno między innymi do Gdala Zalcmana, Jana Gąsowskiego, Józefa Żmijewskiego, Wincentego Śnieżko-Błockiego oraz Tomasza Mirowskiego. Ostatnimi właścicielami Chotyni przed II wojną światową byli Sienniccy.
Po 1945 roku ziemię należącą do majątku rozparcelowano, a dwór przeznaczono na potrzeby miejscowej społeczności. Początkowo mieściła się w nim szkoła, później urządzono mieszkania i wiejską świetlicę. Kolejne adaptacje, brak odpowiedniej konserwacji oraz wieloletnia eksploatacja doprowadziły budynek do bardzo złego stanu. Po zaprzestaniu użytkowania został opuszczony i stopniowo niszczał. Fotografie wykonane w 1991 roku pokazują pozbawione wyposażenia wnętrza, uszkodzone stropy, odpadające tynki i częściowo zabezpieczone otwory budynku.
Przełom nastąpił po przejęciu obiektu przez prywatnych właścicieli. Dwór poddano gruntownemu remontowi i przebudowie, przywracając mu funkcję użytkową i reprezentacyjny wygląd. Nie była to jednak wierna rekonstrukcja pierwotnej siedziby. Zachowano jej zasadniczą bryłę, ale wprowadzono także nowe elementy, które wyraźnie zmieniły charakter zabytku. Odrestaurowany budynek przeznaczono na działalność komercyjną. Obecnie odbywają się w nim wesela, przyjęcia rodzinne, spotkania firmowe i inne uroczystości.
Dwór jest rozłożystą, parterową budowlą założoną na planie wydłużonego prostokąta. Środkową część fasady podkreśla klasycyzujący portyk, wsparty na dwóch parach kolumn i zwieńczony trójkątnym naczółkiem. Budynek przykrywa wysoki dach czterospadowy, wzbogacony półokrągłymi oknami. Najbardziej charakterystycznym, choć niezgodnym z pierwotnym wyglądem rezydencji, elementem jest współczesne pokrycie dachu strzechą. Nadaje ono dworowi malowniczy, rustykalny charakter, lecz jednocześnie oddala jego wygląd od typowej klasycystycznej siedziby ziemiańskiej z pierwszej połowy XIX wieku.
