Barania Góra należy do najczęściej odwiedzanych szczytów Beskidu Śląskiego, ale prowadzące na nią trasy nie zawsze są równie interesujące. Zamiast popularnej pętli dolinami Białej i Czarnej Wisełki warto wybrać bardziej urozmaicony wariant przez Kaskady Rodła, Magurkę Wiślańską i widokowy grzbiet Cienkowa. Wycieczka liczy 18,4 km i wymaga pokonania około 800 m podejść.
Długość trasy: 18,4 km
Czas przejścia: około 5 godz. 40 min
Suma podejść: około 800 m
Punkty GOT: 26
Szlaki: niebieski, zielony i żółty PTTK oraz niebieski szlak krajoznawczy
Początek i koniec: Wisła-Czarne, parking OSP w dolinie Białej Wisełki
Doliną Białej Wisełki do Kaskad Rodła
Wycieczkę rozpoczynamy na parkingu w Wiśle-Czarnem, położonym na wysokości około 590 m. Jest to najdalsze miejsce w dolinie Białej Wisełki, do którego można dojechać samochodem. W weekendy i w sezonie parking szybko się zapełnia, dlatego najlepiej przyjechać wcześnie rano.
Początkowo podążamy niebieskim szlakiem wąską asfaltową drogą. Pierwsze trzy kilometry mogą wydawać się mniej atrakcyjne, jednak chłodna, zacieniona dolina zapewnia przyjemny początek wędrówki. Warto obserwować urwiska z wyraźnie widocznymi warstwami skał, niewielkie wodospady, przewężenia koryta oraz długą skalną rynnę Białej Wisełki w pobliżu drogi prowadzącej do przysiółka Bobrów.
Po około 2,8 km asfalt się kończy, a dalsza droga prowadzi kamienistą ścieżką do Kaskad Rodła. To jeden z najciekawszych punktów wycieczki. Zespół tworzy około 25 naturalnych progów i wodospadów o wysokości od pół metra do około pięciu metrów. Powstały one na warstwach piaskowca godulskiego i istebniańskiego, w miejscu, w którym dolina zwęża się do kilkunastu metrów.
Trasa opracowana na podstawie naszego przewodnika Beskid Śląski aktywnie: 29 propozycji tras pieszych.
Przez rezerwat na Baranią Górę
Za Kaskadami Rodła rozpoczyna się podejście bukowym lasem. Początkowo nie jest ono szczególnie strome, lecz po przecięciu drogi leśnej i wejściu na teren rezerwatu Barania Góra nachylenie wyraźnie wzrasta. W rezerwacie chronione są źródliska Białej Wisełki oraz pozostałości boru jodłowo-świerkowego.
Ścieżka prowadzi zakosami przez las, a następnie wyprowadza na grzbiet. O zbliżaniu się do szczytu świadczą coraz szersze widoki odsłaniające Beskid Mały i Beskid Żywiecki. Przy dobrej pogodzie można rozpoznać Babią Górę, Pilsko, Romankę oraz sąsiednie szczyty.
Po przejściu 6,7 km osiągamy Baranią Górę, wznoszącą się na wysokość 1220 m. Na szczycie stoi metalowa wieża widokowa, z której roztacza się jedna z najrozleglejszych panoram w Beskidzie Śląskim. Charakterystycznym punktem jest także samotna limba z oznaczeniem niebieskiego szlaku – rzadkie stanowisko tego drzewa w tym paśmie.
Magurka Wiślańska i Zielony Kopiec
Z Baraniej Góry schodzimy za znakami zielonymi i czerwonymi. Otwierają się stąd widoki na Halę Baranią, Skrzyczne oraz pasma Beskidu Żywieckiego i Małego. Po krótkim zejściu i kolejnym podejściu osiągamy Magurkę Wiślańską, położoną na wysokości około 1140 m.
W tym miejscu czerwony szlak odchodzi w stronę Węgierskiej Górki, natomiast nasza trasa nadal prowadzi znakami zielonymi. Przechodzimy przez porośnięty niewysokim świerkowym lasem wierzchołek Magurki, a następnie schodzimy kamienistą ścieżką głównego grzbietu Beskidu Śląskiego do skrzyżowania szlaków w rejonie Gawlasiego.
Podstawowy wariant wycieczki prowadzi dalej żółtym szlakiem, obchodzącym kopułę Zielonego Kopca. Warto jednak rozważyć dodatkowe wejście na jego wierzchołek. Zajmuje ono około 20 minut i wymaga pokonania dodatkowych 80 m podejścia. Ze szczytu można zobaczyć Baranią Górę, Skrzyczne, Beskid Mały, Żywiecki i Śląsko-Morawski, a przy dobrej widoczności również Tatry, Małą Fatrę oraz Wielki Chocz.
Przez Cienków Wyżni i Wysznię
Żółty szlak wyprowadza następnie na szeroką, żwirową drogę prowadzącą przez rozległe wycinki. Jest to najmniej atrakcyjna część trasy. Schodzimy nią przez niewybitny wierzchołek Cienkowa Wyżniego do przysiółka Wysznia.
Na wysokości około 920 m znajduje się sezonowy bar, w którym można odpocząć i coś zjeść. Trzeba jednak wcześniej sprawdzić, czy lokal jest otwarty. Za Wysznią opuszczamy szeroką drogę i wchodzimy na znacznie przyjemniejszy odcinek leśny. Z przecinek odsłaniają się kolejne widoki na masyw Baraniej Góry.
Po około 14 km docieramy na Cienków Postrzedni. Znajduje się tu wiata, huśtawka oraz miejsce widokowe. Za szczytem rozpoczyna się nieco bardziej strome zejście.
Widokowym grzbietem Cienkowa
Najpiękniejszy fragment drogi powrotnej prowadzi przez rozległe łąki grzbietu Cienkowa. Otwierają się stąd panoramy Czupla, Przełęczy Salmopolskiej i grzbietu Równicy. Po przejściu krótkiego odcinka leśnego pojawiają się również widoki na Baranią Górę i Jezioro Czerniańskie.
Przy skrzyżowaniu dróg na grzbiecie Cienkowa warto podejść na pobliski pagórek z samotnym drzewem i ławką. To jedno z najbardziej malowniczych miejsc na całej trasie, idealne na ostatni dłuższy odpoczynek.
Z grzbietu schodzimy krętymi drogami asfaltowymi. Miejscami jest stromo, a droga pozostaje wąska, dlatego trzeba uważać na przejeżdżające samochody. Po drodze można dostrzec stare oznaczenia niebieskiego szlaku krajoznawczego. W dolnej części mijamy kościół ewangelicki w Czarnem oraz dawną restaurację Fojtula. Ostatni odcinek prowadzi główną drogą z powrotem na parking w dolinie Białej Wisełki.
Czy warto wybrać tę trasę?
Pętla przez dolinę Białej Wisełki i grzbiet Cienkowa jest jednym z ciekawszych sposobów wejścia na Baranią Górę. Choć około pięciu kilometrów trasy prowadzi asfaltem, niedogodność tę wynagradzają Kaskady Rodła, rozległe panoramy ze szczytu oraz widokowe łąki Cienkowa.
Wycieczka nie jest szczególnie trudna technicznie, ale jej długość i około 800 m podejść wymagają dobrej kondycji. Na trasę warto przeznaczyć cały dzień, zwłaszcza gdy planujemy wejście na Zielony Kopiec, postoje przy kaskadach i dłuższy odpoczynek na Baraniej Górze.
