Dwór w Cieninie Zabornym, położony w powiecie słupeckim, w gminie Słupca, należy do najciekawszych, a zarazem najbardziej zaniedbanych dawnych siedzib ziemiańskich tej części Wielkopolski. Miejscowość wchodziła niegdyś w skład większego majątku Cienin, obejmującego także Cienin Perze, Cienin Kościelny i Cienin Parcele. Przez stulecia dobra zmieniały właścicieli. Po rodzie Cieńskich przeszły m.in. do Glińskich, Przyjemskich i Gruszczyńskich. Najważniejszy ślad w wyglądzie zachowanego dworu pozostawili jednak Karczewscy, których herb Samson-Watta do dziś widnieje w kartuszu umieszczonym w tympanonie portyku.
Więcej zapomnianych miejsc z Wielkopolski znajdziesz w naszym przewodniku:
Po II wojnie światowej dwór, podobnie jak wiele podobnych obiektów, utracił funkcję prywatnej rezydencji. Od 1948 roku działało w nim przedszkole. Był to okres, w którym budynek pozostawał jeszcze użytkowany i zachowywał stosunkowo dobry stan. Sytuacja zmieniła się w 1981 roku, kiedy pożar strawił część wnętrza. Mimo zniszczeń fotografie wykonane trzy lata później pokazują obiekt wciąż prezentujący się dość okazale. Później dwór przystosowano do celów mieszkalnych, a następnie stopniowo opuszczono. Według pozyskanych informacji jeszcze niedawno ktoś miał w nim mieszkać, obecnie jednak budynek znajduje się w stanie postępującej degradacji.
Architektonicznie dwór w Cieninie Zabornym wyróżnia się klasyczną, reprezentacyjną kompozycją fasady. Elewacja frontowa, zwrócona ku wschodowi, jest dziewięcioosiowa. Jej środek akcentuje czterokolumnowy, dwukondygnacyjny portyk, do którego prowadzą schody. Kolumny podtrzymują tympanon z kartuszem herbowym Karczewskich. Dekorację uzupełniają motywy militarne: kopie, piki, dzidy, maczugi i siekiery rozmieszczone wokół herbu. Od strony południowej znajduje się dodatkowe wejście do budynku.
Dwór stoi przy drodze, na skraju dawnego parku krajobrazowego. Park ma około 3 hektary powierzchni, zachował wiele starych drzew, lecz jest dziś zaniedbany, a jego południowo-zachodnia część została zniszczona. Całość tworzy obraz miejsca o dużej wartości historycznej, ale wymagającego pilnej opieki.
