Choć historia Sasina sięga średniowiecza, początki miejscowego założenia rezydencjonalnego wiążą się przede wszystkim z XIX wiekiem. W 1823 roku majątek kupił Rants, nazywany też Rantzem. Rozpoczął osuszanie podmokłych terenów na południe od wsi, gdzie założył folwark Belle Alliance i wzniósł niewielki dwór. Prace melioracyjne kontynuował wspólnie z zięciem Wilhelmem von Somnitzem. Na północ od Sasina powstała następnie reprezentacyjna siedziba otoczona rozległym parkiem krajobrazowym w stylu angielskim. Urządzono w nim ogrodowe „salony”, alejki widokowe, gabinety roślinne oraz szpalery świerków, jesionów i kasztanowców. Zabudowania gospodarcze umieszczono po południowej stronie i oddzielono od pałacu ścianą zieleni.
Obecny pałac wzniesiono w 1862 roku. Dwa lata później właścicielem majątku został Wilhelm von Somnitz, który podzielił część ziem na mniejsze gospodarstwa. W kolejnych dziesięcioleciach dobra zmieniały właścicieli. Należały między innymi do kapitana von Zitzewitza, hrabiego von Sydowa i kapitana von Holza. Na początku XX wieku majątek zatrudniał około 200 osób. Po parcelacji przeprowadzonej w 1914 roku pałac przeznaczono na cele rekreacyjne; korzystał z niego również żeński hufiec pracy. Od 1924 roku do końca wojny rezydencją zarządzała rodzina Jungów, która zelektryfikowała budynek, częściowo przebudowała wnętrza i urządziła przed fasadą owalny gazon z murowaną fontanną.
Więcej informacji o ponad 70 dworach i pałacach powiatu wejherowskiego znajdziesz w naszym przewodniku:
W marcu 1945 roku pałac zajęła Armia Czerwona i przekształciła go w koszary. Po znalezieniu w piwnicy ciała radzieckiego oficera doszło do egzekucji niemieckich mieszkańców okolicy. Szczątki dziewięciu ofiar pochowano we wspólnym grobie w pałacowym parku.
W 1948 roku zespół przeszedł na własność Skarbu Państwa i został przekazany Wojskom Ochrony Pogranicza. W parku odbywały się ćwiczenia, a w pobliskim lesie urządzono strzelnicę. Od 1963 roku pałac służył jako sezonowy ośrodek kolonijny Fabryki Opakowań Blaszanych „Opakoment”. Gruntowny remont rozpoczął dopiero „BUDROL” z Pruszcza Gdańskiego w latach 80. Wymieniono wówczas stropy, dach, instalacje oraz stolarkę, urządzono saunę i łazienki, odnowiono park i fontannę, a także zbudowano korty tenisowe.
W 1996 roku obiekt sprzedano prywatnym właścicielom. Później działały w nim hotel i restauracja. Obecnie pałac ponownie znajduje się w rękach prywatnych i przechodzi szeroko zakrojony remont; pozostaje niedostępny dla zwiedzających.
Klasycystyczny budynek ma 2,5 kondygnacji, wysokie piwnice i plan prostokąta. Jedenastoosiową fasadę zdobią pozorne ryzality, pilastry, trójkątne naczółki, boniowane przyziemie i szerokie obramienia okien. Boczne dobudówki zwieńczono tarasami, a całość przykrywa dach dwuspadowy. W cokole zachował się kamień z datą „1862” oraz inicjałami „ST”.
